Τα τραύματα της κεφαλής είναι πολύ συχνά στα παιδιά. Τα περισσότερα από αυτά είναι ήπια, περιορίζονται σε τοπικά φαινόμενα και συνήθως δεν συνοδεύονται από εγκεφαλικές βλάβες ή απώτερες νευρολογικές επιπλοκές.

--ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ;
Απλό οίδημα (καρούμπαλο) που προέρχεται από ρήξη αιμοφόρων αγγείων του κρανίου και του δέρματος.
Κεφαλαλγία. Συμβαίνει σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20% των παιδιών μετά από τραυματισμό της κεφαλής. Στα μικρά παιδιά που δεν μιλούν, ένδειξη κεφαλόπονου, είναι η έντονη ανησυχία και η δυσφορία.
Έμετοι. Περίπου το 10% των παιδιών έχει τουλάχιστον έναν εμετό συνήθως αμέσως μετά τον τραυματισμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Συνήθως ο εμετός αυτός είναι το αποτέλεσμα του φόβου και του πόνου.
Απώλεια συνείδησης. Σε ποσοστό περίπου 5% των παιδιών και των εφήβων που υπόκεινται σε μέτριο τραυματισμό κεφαλής παρουσιάζεται απώλεια συνείδησης για λίγα δευτερόλεπτα.
Σπασμοί. Λιγότερο από 1% των παιδιών παρουσιάζουν σπασμούς μετά από χτύπημα στο κεφάλι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν υποστεί εγκεφαλική βλάβη.
Διάσειση. Με τον όρο διάσειση εννοούμε ήπιας μορφής τραυματισμό (τράνταγμα) του εγκεφάλου. Χαρακτηρίζεται από σύγχυση, αμνησία (για τη χρονική περίοδο περί τον τραυματισμό), πονοκέφαλο, εμέτους και ζάλη με ή χωρίς απώλεια συνείδησης.
--ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ;
Πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη σημασία στα παρακάτω συμπτώματα:
• Επαναλαμβανόμενοι έμετοι • Σπασμοί • Απώλεια συνείδησης μετά τον τραυματισμό • Επιδεινούμενη κεφαλαλγία μετά τον τραυματισμό • Αλλαγές στην συμπεριφορά του παιδιού (λήθαργος, δυσκολία βάδισης, ευερεθιστότητα, δυσκολία στην ομιλία, διπλή όραση) • Αίσθημα ζάλης που επιμένει ή επαναλαμβάνεται • Έξοδος ορώδους ή οροαιματηρού υγρού από την μύτη ή τα αυτιά • Νευρολογικά σημεία πχ. –, αστάθεια στο βάδισμα, αδυναμία λήψης αντικειμένων με τα χέρια, αδυναμία διατήρησης της καθιστής ή της όρθιας θέσης. • Δυσκολία αιμόστασης στο σημείο του τραυματισμού.

Στην περίπτωση εμφάνισης κάποιου/κάποιων από τα παραπάνω οι γονείς πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα με τον Παιδίατρο. Επίσης, στην περίπτωση βρεφών κάτω των 6 μηνών, ανεξαρτήτως συμπτωμάτων, η επικοινωνία με τον Παιδίατρο κρίνεται αναγκαία. Στόχος της εκτίμησης είναι να καθορισθεί εάν πρόκειται για σοβαρό εγκεφαλικό τραυματισμό και άρα χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση, στενή παρακολούθηση ή περαιτέρω έλεγχο. Εάν ο τραυματισμός είναι ήπιος και ο Παιδίατρος κρίνει ότι το παιδί μπορεί να παρακολουθηθεί στο σπίτι, τότε ακολουθούνται οι παρακάτω οδηγίες:
Αιμορραγία. Εάν το σημείο του τραυματισμού αιμορραγεί, καθαρίστε το με νερό και σαπούνι και πιέστε το με μια καθαρή γάζα.
Οίδημα. Εμφανίζεται συχνά μετά από τραυματισμό στο κεφάλι τοποθετείστε πάγο στην περιοχή του τραυματισμού τυλιγμένο σε μία πετσέτα και πιέστε ελαφρά το σημείο που πονάει. 10 λεπτά είναι αρκετά. Συνήθως το οίδημα αρχίζει να βελτιώνεται λίγες ώρες μετά τον τραυματισμό αλλά για την πλήρη υποχώρηση του χρειάζεται περίπου μία εβδομάδα.
Πόνος. Σε περίπτωση κεφαλαλγίας χορηγήστε αναλγητικά (π.χ. Depon).
Ξεκούραση. Παροτρύνετε το παιδί να ξαπλώσει και να ξεκουραστεί. Αφήστε το να κοιμηθεί εάν θέλει, δεν είναι επικίνδυνο σε περίπτωση μικρού τραυματισμού και ειδικά εάν είναι και η ώρα του για ύπνο, "πάντα υπό παρακολούθηση". Ήπιος πονοκέφαλος, ναυτία, και ζάλη είναι συχνά ενοχλήματα, ειδικά τις πρώτες ώρες μετά τον τραυματισμό.
Αφύπνιση. Δεν είναι απαραίτητη σε παιδιά με ήπιο τραύμα, πόσο μάλλον όταν παρατηρείτε ότι ο ύπνος του είναι όπως τον ξέρετε.

Η εντατική παρακολούθηση του παιδιού συστήνεται κυρίως τα δύο πρώτα 24ώρα μετά το τραύμα.